Fiore mio

Een paar jaar terug zag ik de film ‘De Acht Bergen’ en was meteen onder de indruk van de immense bergen en natuur op het grote scherm. Toen ik zag dat Fiore Mio uitkwam moest ik deze in de cinema gaan zien.

Het is geen fictie noch een documentaire, ik weet niet goed waar ik het moet thuisbrengen, maar het raakte me. Het inspireerde me.

Ik ben gaan trekken in de dolomieten en weet niet meer of ik de reis voor of na het zien van de film boekte, maar ik ontwikkel(de) een liefde voor de bergen. 

De film doet me verlangen naar de rust van de natuur, vele meters boven het zeeniveau. Ik wil graag eens in een rifugio werken en na mijn bezoek aan de dolomieten wordt dit idee helemaal bevestigd. 
Ik weet niet goed waar te beginnen, maar wil er echt iets mee doen.

Het is film die alleen terecht kan bekeken worden als je hem op het grote scherm kunt zien, even ontsnappen, teleporteren - samen met zaalgenoten - naar waar het beter lijkt te zijn.